Aleksander z Rzymu był rzymskim żołnierzem służącym w regimencie Tyberiusza w III wieku. Uznaje się go za męczennika, ponieważ odmówił podporządkowania się pogańskiemu edyktowi wydanemu przez cesarza Maksymiana. W następstwie jego odmowy zmarł podczas podróży w stronę Tracji. Jego matka, Pimenia, była obecna przy jego męczeństwie. Jest czczony jako święty w tradycji wschodniego prawosławia i jest upamiętniany w różnych datach, w zależności od kalendarza liturgicznego.
Życie i śmierć

Służąc jako żołnierz w rzymskiej armii, Aleksander zachował swoją chrześcijańską wiarę mimo nacisków cesarstwa. Gdy Maksymian nakazał przestrzeganie pogańskich praktyk, Aleksander odmówił posłuszeństwa. Ten akt nieposłuszeństwa doprowadził do jego śmierci podczas podróży do Tracji w 289 roku n.e. Jego matka, Pimenia, była świadkiem jego odejścia, a on sam został ostatecznie pochowany w pobliżu rzeki Ergina.
Kult i dziedzictwo
Święty jest upamiętniany w Kościele wschodniego prawosławia 26 maja, podczas gdy tradycje rumuńska i ormiańska obchodzą jego święto 25 lutego. W Belicy w Macedonii istnieje kościół poświęcony jemu, gdzie prawdopodobnie znajduje się jego grób. Jego pamięć jest zachowana dzięki tym uroczystościom liturgicznym oraz świętemu miejscu w Macedonii.
