Aleksander Schmorel był rosyjsko-niemieckim studentem medycyny i działaczem oporu, który uczestniczył w ruchu Biała Róża przeciwko reżimowi nazistowskiemu. Urodzony w Orenburgu w Rosji, jako dziecko przeprowadził się do Monachium i dorastał w dwujęzycznym środowisku. Podczas II wojny światowej służył jako medyk na froncie wschodnim, po czym wrócił do Monachium, aby wraz z Hansem Schollem rozpowszechniać ulotki antynazistowskie. Jego działalność, obejmująca również kampanie graffiti wymierzone w rząd, doprowadziła do aresztowania go przez Gestapo i późniejszej egzekucji w 1943 roku.
Działalność opozycyjna
Jako kluczowy członek Białej Róży, Schmorel pomagał w tworzeniu i rozpowszechnianiu ulotek, które odwoływały się do niemieckiej inteligencji za pomocą argumentów religijnych i filozoficznych. Brał również udział w nocnych kampaniach graffiti, używając szablonów do nanoszenia antyhitlerowskich haseł na budynki publiczne. Po aresztowaniu Hansa i Sophie Scholl, Schmorel próbował uciec do Szwajcarii, ale ostatecznie został schwytany w Monachium podczas nalotu.
Kult
Rosyjski Kościół Prawosławny poza Rosją uznał go za świętego i męczennika (passion bearer) w 2012 roku. Jest czczony przez prawosławnych na całym świecie za swoją wiarę i odważny sprzeciw wobec nazistowskiego państwa. Jego pamięć jest pielęgnowana poprzez liczne pomniki i ikony religijne, co odzwierciedla jego status męczennika za swoje przekonania.