Aleksander Sauli był włoskim kapłanem i biskupem z XVI wieku, należącym do zakonu barnabitów. Urodzony w szlacheckiej rodzinie w Mediolanie, poświęcił życie służbie religijnej i edukacji teologicznej. Jest powszechnie uznawany za „Apostoła Korsyki” ze względu na swoją szeroko zakrojoną działalność misyjną i administracyjną w tym regionie. W trakcie swojej kariery sprawował urząd biskupa Alerii, a później biskupa Pawii, wywierając znaczący wpływ dzięki swoim innowacyjnym metodom nauczania i przewodnictwu pasterskiemu.
Życie i posługa
Po wstąpieniu do barnabitów, Sauli służył jako kaznodzieja i pedagog w Pawi. Opracował innowacyjne podejście akademickie, nauczając teologii i filozofii przy użyciu oryginalnych tekstów greckich oraz integrując różnorodne dziedziny, takie jak geometria i prawo. W 1571 roku został mianowany biskupem Alerii, gdzie mimo lokalnych trudności zakładał seminaria i odbudowywał kościoły. Jego ostatnią funkcją było biskupstwo Pawii, gdzie sprawował urząd aż do śmierci w 1592 roku.
Kult i dziedzictwo
Jako płodny teolog, Sauli napisał kilka dzieł katechetycznych. Został beatyfikowany przez Benedykta XIV w 1742 roku, a później kanonizowany przez papieża Piusa X w 1904 roku. Kościół katolicki wspomina go 11 października. Jego dziedzictwo pozostaje związane z oddaniem nauczaniu religijnemu oraz wysiłkami na rzecz wzmocnienia obecności Kościoła na Korsyce.