Aleksander Rawlins był angielskim kapłanem katolickim i męczennikiem z XVI wieku, który został beatyfikowany w 1929 roku. Urodzony około 1560 roku, studiował w Winchester, a później w Hart Hall w Oksfordzie. Po przeszkoleniu na aptekarza w Londynie, podróżował przez Francję i Rzym, zanim został święconym kapłaństwem w Soissons w 1590 roku. Powrócił do Anglii jako misjonarz, działając w takich obszarach jak York i Durham, aby służyć wspólnocie katolickiej w okresie intensywnych napięć religijnych.
Życie i śmierć
Po wydaleniu z Anglii w 1586 roku, Rawlins odbył liczne podróże po Europie, zanim wstąpił do kolegium w Reims. Po święceniach służył jako misjonarz w Anglii. Pod koniec 1594 roku został schwytany w Durham. Podczas oczekiwania na proces w Yorku, został ostatecznie stracony 7 kwietnia 1595 roku. Został powieszony, poćwiartowany i wybebeszony na Knavesmire wraz z Henrym Walpole'em.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za błogosławionego męczennika. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 7 kwietnia. Jest pamiętany za swoje oddanie wierze pomimo ryzyka prawnego, przed którym stali misjonarze katoliccy w Anglii w tamtej epoce.