Aleksander Chotowicki był wschodniochrześcijańskim kapłanem i męczennikiem, urodzonym w 1872 roku w Krzemieńcu. Po ukończeniu studiów w Petersburgskiej Akademii Teologicznej, przez osiemnaście lat służył jako misjonarz i pastor w Stanach Zjednoczonych. Po powrocie do Imperium Rosyjskiego pełnił różne funkcje w Helsinkach i Moskwie. Po rewolucji październikowej był wielokrotnie aresztowany i zesłany za swoją działalność religijną. Ostatecznie został stracony w Moskwie w 1937 roku podczas Wielkiej Czystki.
Służba kościelna
Podczas swojej długiej służby w Ameryce Północnej, Chotowicki odegrał kluczową rolę w zakładaniu licznych parafii i pomagał w budowie katedry św. Mikołaja w Nowym Jorku. Był również redaktorem „American Orthodox Messenger” i organizował towarzystwa wzajemnej pomocy. Później, służąc w Moskwie, ściśle współpracował z patriarchą Tychonem i pomagał organizować działania mające na celu ochronę mienia kościelnego oraz wsparcie głodujących w wczesnym okresie radzieckim.
Męczeństwo i kult
Odmowa wydania przedmiotów świętych państwu doprowadziła do aresztowania Chotowickiego i głośnego procesu w 1922 roku. Choć ostatecznie został zwolniony z więzienia i zesłania, pozostawał pod nadzorem rządu. W tradycji prawosławnej czczony jest jako męczennik kapłański, a jego kanonizacja jest upamiętniana 21 listopada.