Aleksander Cameron był szkockim jezuitą i misjonarzem, który służył jako kapelan armii jakobitów podczas powstania w 1745 roku. Urodzony w 1701 roku w zamku Achnacarry, był synem znamienitego wodza klanu. Po przejściu na katolicyzm podczas służby na wygnanym dworze Stuartów w Rzymie, powrócił do Szkocji, aby prowadzić nielegalną posługę w podziemiu. Później dołączył do pułku swojego brata jako kapelan wojskowy, został schwytany i ostatecznie zmarł w 1746 roku, przebywając na więziennym statku.
Życie i posługa


Po święceniach Cameron powrócił do Szkocji w 1741 roku, aby służyć jako misjonarz. Aby uniknąć ścigania przez rząd, on i dwóch innych jezuitów działali z jaskini w okolicach Glen Cannich. Jego wysiłki okazały się bardzo skuteczne w nawracaniu lokalnych klanów na katolicyzm. Podczas powstania jakobickiego zapewniał wsparcie duchowe armii dowodzonej przez jego brata, Donalda Camerona. Został schwytany na White Sands of Morar i zmarł na statku więziennym u wybrzeży Gravesend.
Kult

Aleksander Cameron jest uznawany za świętego. Jego wspomnienie obchodzone jest 19 października, w rocznicę jego śmierci w 1746 roku.
