Alcide De Gasperi był wpływowym włoskim mężem stanu, który sprawował funkcję premiera Włoch w okresie przejściowym od monarchii do republiki. Urodzony w 1881 roku w Pieve Tesino, założył partię chadecką (Demokracja Chrześcijańska) i przewodził ośmiu kolejnym rządom koalicyjnym w latach 1945–1953. Jako gorliwy katolik i kluczowy architekt integracji europejskiej, odegrał fundamentalną rolę w ustanowieniu powojennego demokratycznego systemu Włoch i pomógł położyć fundamenty pod współczesną Unię Europejską.
Kariera polityczna


Po sprzeciwie wobec reżimu faszystowskiego i przejściu uwięzienia, De Gasperi wyłonił się jako centralna postać powojennej odbudowy. Prowadził Włochy przez proces przekształcania ich w republikę i nawigował krajem przez erę zimnej wojny. Jego przywództwo charakteryzowało się umiarkowanym stanowiskiem oraz wprowadzeniem Włoch do NATO i Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. Pełnił również funkcję tymczasowego głowy państwa po zakończeniu monarchii.
Życie religijne


Głęboko pod wpływem katolickiej nauki społecznej, De Gasperi ściśle współpracował z Watykanem i przez wiele lat pracował jako katalogator w Bibliotece Watykańskiej. Jego ideologia polityczna była zakorzeniona w zasadach chrześcijańskich, których używał do walki zarówno z faszyzmem, jak i komunizmem. Ze względu na jego wiarę i służbę, Kościół katolicki ogłosił go sługą Bożym.
