Alberyk ze Stavelot był trzynastym opatem podwójnego opactwa w Stavelot-Malmedy, sprawującym rządy w VIII wieku. Choć szczegóły dotyczące jego wczesnego życia i edukacji pozostają nieznane, sprawował funkcję przełożonego między 750 a 770 rokiem. Podczas swojego panowania był sojusznikiem króla Pepina Krótkiego, którego nazywał swoim seniorem. Znacząco powiększył dobra opactwa, nabywając od króla posiadłość Wandelaicus mansus.
Życie i przywództwo
Jako wpływowy przywódca, Alberyk ściśle współpracował z monarchią karolińską, aby wzmocnić swój klasztor. Uzyskał od króla Pepina Krótkiego terytorium Wandelaicus mansus, które odpowiada współczesnemu obszarowi Baillamont. To strategiczne nabycie pomogło zwiększyć bogactwo i wpływy opactwa w regionie.
Kult
Alberyk jest uznawany za postać błogosławioną w tradycji kościelnej. Jego pamięć jest czczona corocznie 28 października, w dniu, w którym jest on wspominany wraz z czterema innymi byłymi opatami opactwa w Stavelot-Malmedy.