Alberyk z Utrechtu był benedyktyńskim mnichem i biskupem żyjącym w VIII wieku, który służył ludności na terenach dzisiejszych Niderlandów. Urodzony w Fryzji około 701 roku, awansował w hierarchii klasztornej, aż został przeorem klasztoru świętego Marcina. Po śmierci swojego wuja, Grzegorza z Utrechtu, w 775 roku, Alberyk przejął administrację diecezją. Ostatecznie został konsekrowany na biskupa w Kolonii, gdzie pracował nad umacnianiem praktyk chrześcijańskich wśród swoich wyznawców.
Działalność religijna
Jako przywódca, Alberyk skupiał się na reformowaniu szkoły w Utrechtu oraz szerzeniu wiary wśród pogańskich Teutonów. Wspierał misyjną działalność Ludgera w Ostergau i utrzymywał bliską przyjaźń z angielskim uczonym Alkuinem. Jego głębokie zrozumienie doktryny religijnej przyniosło mu reputację osoby posiadającej ogromną wiedzę o wierze.
Kult
Uznawany za świętego w tradycji katolickiej i prawosławnej, Alberyk jest co roku wspominany 14 listopada. Jego życie i służba w diecezji Utrechtu pozostają częścią historii religijnej Niderlandów.