Alberto z Sassoferrato był włoskim mnichem z XIV wieku należącym do zakonu kamaldulskiego w klasztorze Santa Croce. Urodzony w Sassoferrato około 1310 roku, poświęcił się życiu religijnemu charakteryzującemu się surową dyscypliną monastyczną, nieustanną modlitwą i rygorystyczną pokutą. Żył i zmarł w swoim miejscu urodzenia, odchodząc 7 sierpnia 1350 roku. Jest uznawany za świętego i jest upamiętniany w Martyrologium Romanum w rocznicę swojej śmierci.
Życie i pobożność
Po wstąpieniu do klasztoru Santa Croce, Alberto stał się znany ze swojego oddania ascetycznemu stylowi życia. Ściśle przestrzegał reguły swojego zakonu, koncentrując wysiłki duchowe na pokucie i modlitwie. Jego zdyscyplinowane podejście do życia zakonnego przyniosło mu za życia reputację świętego w Sassoferrato.
Kult i dziedzictwo
Jego szczątki spoczywają w kościele klasztoru Santa Croce, w którym żył. Od czasu jego śmierci zwracano się do niego z prośbą o wstawiennictwo w przypadku bólów głowy. Jego status został formalnie potwierdzony poprzez beatyfikację dokonaną przez papieża Grzegorza XVI w 1837 roku. Kościół obchodzi jego święto corocznie 7 sierpnia.