Alberto Sordi (1920–2003) był włoskim aktorem, komikiem, dubbingowym lektorem, reżyserem, piosenkarzem, kompozytorem i scenarzystą. Uznaje się go za jedną z najważniejszych postaci włoskiego kina oraz za jednego z najlepszych wykonawców commedia all'italiana, satyrycznego gatunku komediowego powojennych Włoch. Zaczynał jako aktor dubbingowy, użyczając głosu Oliverowi Hardy'emu, oraz jako artysta sceniczny. Zyskał status gwiazdy komedii, a w latach sześćdziesiątych przeszedł do złożonych ról dramatycznych. Jego kariera trwała siedem dekad, a ponadto wyreżyserował dziewiętnaście filmów.
Młodość
Sordi urodził się w Rzymie w 1920 roku w rodzinie ojca, profesora muzyki, i matki, nauczycielki szkoły podstawowej. Już jako dziecko wykazywał zainteresowanie występami, wystawiając przedstawienia z lalkami, a jako młody człowiek studiował operę. Rodzice nie popierali jego kariery aktorskiej, a zachęcał go dziadek ze strony matki. Po kilku próbach na scenie został wydalony z Accademia dei Filodrammatici z powodu silnego rzymskiego akcentu, mimo to nadal dążył do kariery teatralnej.
Droga do sławy
W 1937 roku Sordi wygrał konkurs na dubbing głosu Olivera Hardy'ego dla wytwórni Metro-Goldwyn-Mayer, a rolę tę pełnił do 1956 roku w wielu filmach. Następnie został komikiem w teatrze rewiowym i filmie, a jego współpraca z Federico Fellinim przy filmie „Młodzieńcy” w 1953 roku przyniosła mu uznanie krytyki jako aktora dramatycznego. Jego późniejsza praca reżyserska oraz liczne nagrody odzwierciedlają trwałe znaczenie w italian kinie.