Albert z Montecorvino był katolickim biskupem żyjącym w XI wieku w Motta Montecorvino we Włoszech. Urodzony w Normandii, w dzieciństwie został przeniesiony do regionu Apulii. Przez całe życie służył Kościołowi jako kapłan, aż ostatecznie wstąpił na stanowisko biskupa. Jest wspominany ze względu na swoje doświadczenia duchowe oraz liczne cuda przypisywane mu w ostatnich latach życia.
Życie i posługa
Po przeniesieniu z Normandii do Włoch w dzieciństwie, Albert poświęcił życie służbie religijnej w Motta Montecorvino. Awansował w hierarchii kościelnej, stając się biskupem. W późniejszych latach stracił wzrok, choć nie zmniejszyło to jego duchowej sławy. Zyskał szerokie uznanie dzięki doświadczaniu wizji oraz zdolności do dokonywania cudów.
Kult
Jako uznany święty w tradycji katolickiej, jego pamięć jest czczona poprzez uroczystości liturgiczne. Kościół obchodzi jego wspomnienie corocznie 5 kwietnia. Jego dziedzictwo pozostaje związane z opinią cudotwórcy oraz duchowym oddaniem w regionie, w którym sprawował posługę.