Albert z Louvain był XII-wiecznym kardynałem i książęciem-biskupem Liège. Urodzony w 1166 roku jako syn hrabiego Leuven, kształcił się w szkole katedralnej w Liège. Po krótkim wyrzeczeniu się stanu duchownego, aby zostać rycerzem po upadku Jerozolimy, powrócił do Kościoła i ostatecznie awansował na wysokie stanowisko kościelne. Jego rządy jako biskupa charakteryzowały się sporami politycznymi dotyczącymi jego wyboru, które ostatecznie rozstrzygnął poprzez apel do papieża w Rzymie.
Życie i śmierć

Po spornej elekcji na biskupstwo Liège, Albert udał się do Rzymu, gdzie papież Celestyn III mianował go kardynałem. W 1192 roku został ordynowany na kapłana i otrzymał święcenia biskupie. Krótko po odprawieniu pierwszej mszy w Reims, został napadnięty i zamordowany przez trzech niemieckich rycerzy. Napastnicy uderzyli go w głowę, powodując śmiertelny uraz czaszki, po czym uciekli z miejsca zdarzenia.
Kult

Z powodu gwałtownej śmierci, Albert został uznany za męczennika, a jego sława świętości szybko wzrosła. Został kanonizowany jako święty przez papieża Pawła V w 1613 roku. Kościół katolicki wspomina go 24 listopada, w rocznicę jego śmierci. Jego szczątki przez wieki spoczywały w katedrze w Reims, zanim w 1921 roku zostały przeniesione do Brukseli.
