Albert z Vercelli był XII-wiecznym prawnikiem kanonicznym i wysokim dostojnikiem kościelnym, który sprawował urząd łacińskiego patriarchy Jerozolimy. Urodzony w Parmie, piastował kilka znaczących funkcji kościelnych, służąc jako biskup Bobbio oraz biskup Vercelli. Jako sprawny dyplomata występował jako mediator papiestwa w konfliktach zaangażowanych w Święte Cesarstwo Rzymskie. Jest powszechnie uznawany za postać, która wywarła fundamentalny wpływ na zakon karmelitów poprzez swoje wkład prawny i duchowy.
Kariera kościelna
Po studiach teologicznych i prawniczych Albert wstąpił do kanoników regularnych Świętego Krzyża. Wstępował po szczeblach hierarchii kościelnej, służąc jako biskup Bobbio, a później jako biskup Vercelli. Jego talenty dyplomatyczne skłoniły go do reprezentowania papiestwa, pomagając w rozwiązywaniu sporów między Parmą a Piacenzą. Na początku XIII wieku papież Innocenty III mianował go patriarchą Jerozolimy, w roli tej pełnił funkcję mediatora w różnych konfliktach politycznych w Ziemi Świętej.
Dziedzictwo karmelickie
Podczas sprawowania urzędu patriarchy, Albert odegrał kluczową rolę w rozwoju zakonu karmelitów. Autorstwa jego autorstwa powstała Reguła Karmelicka św. Alberta, która zapewniła podstawową strukturę nowo ustanowionej wspólnocie braci. Jego przywództwo pomogło ukształtować tożsamość tego zakonu, którego centrum znajdowało się na górze Karmel w pobliżu jego rezydencji w Akce.
Śmierć i kult
Życie Alberta zakończyło się gwałtownie w 1214 (lub 1215) roku, kiedy został zamordowany podczas procesji religijnej w Akce przez człowieka, którego wcześniej ukarał. Jest czczony jako święty w Kościele rzymskokatolickim. Jego pamięć jest podtrzymywana poprzez uroczystości liturgiczne, w szczególności 14 września, a przez karmelitów 17 września.