Akwilin z Mediolanu był kapłanem misjonarzem i kaznodzieją, który żył w przybliżeniu od 950 do 1015 roku. Urodzony w szlacheckiej rodzinie w Würzburgu, studiował teologię w Kolonii, gdzie później został święcimym. Choć oferowano mu urząd biskupa zarówno w Kolonii, jak i w Paryżu, odmówił objęcia tych funkcji, aby skupić się na swojej pracy misyjnej. Podróżował szeroko po Europie, głosząc kazania przeciwko różnym sektom religijnym i dokonując czynów uzdrowieńczych, aż ostatecznie poniósł śmierć w Italii.
Życie i posługa
Po studiach w Kolonii Akwilin udał się do Paryża, gdzie zasłynął uzdrawianiem ludzi z cholery. Później przeniósł się do Mediolanu (Pawia), aby głosić kazania przeciwko manichejczykom, aryjanom i katarom. Jego wędrówki doprowadziły go ostatecznie do Mediolanu. Według lokalnej tradycji został zamordowany przez członka jednej z tych grup wraz ze swoim towarzyszem, Konstantym.
Kult
Jest uznawany za męczennika zarówno przez Kościół katolicki, jak i wschodnie Kościoły prawosławne. Jego szczątki zostały odnalezione po tym, jak wyrzucono je do odpływu w pobliżu Porta Ticinese, a następnie złożono w Bazylice San Lorenzo w Mediolanie. Jego wspomnienie obchodzi się 29 stycznia.