Akariusz był VII-wiecznym mnichem z opactwa w Luxeuil, który ostatecznie sprawował urząd biskupa Doornik i Noyon. Urodzony w szlacheckiej burgundzkiej rodzinie, studiował pod przewodnictwem opata Eustachego i był współczesnym Audomara. Jako wpływowy doradca króla Chlothara II, odegrał znaczącą rolę w rozszerzaniu wpływów chrześcijaństwa na terenie Galii Belgicznej. Był znany ze wspierania misjonarzy oraz oddania sprawom ubogich.
Życie i działalność
Podczas swojego episkopatu Akariusz koncentrował się na działalności charytatywnej, w szczególności na opiece nad ubogimi i cierpiącymi na różne dolegliwości. Przyczynił się również do kształtowania krajobrazu religijnego poprzez zakładanie kilku klasztorów. Wykorzystywał swoje wpływy polityczne, aby pomagać współbraciom duchownym, na przykład rekomendując Audomara na stanowisko biskupa oraz wspierając misjonarza Amandusa, nawet po tym, jak ten został wygnany przez króla Dagoberta I.
Kult
Po śmierci Akariusz został uznany za świętego. Jego relikwie pierwotnie spoczywały w opactwie w Jumièges, zanim zostały przeniesione do opactwa w Haspres, aby chronić je przed najazdami Wikingów. Pozostaje patronem Haspres, gdzie jest upamiętniany poprzez lokalne tradycje. Wierni czasem wzywają jego imię, aby złagodzić trudne lub złośliwe nastroje.