Akacjusz z Beroe był syryjskim biskupem żyjącym w IV wieku, który zamieszkiwał klasztor w pobliżu Antiochii. Zyskał uznanie dzięki zdecydowanemu sprzeciwowi wobec aryanizmu, co doprowadziło do jego mianowania na biskupa Beroei w 378 roku przez Eusebiusza z Samostaty. W trakcie swojej działalności uczestniczył w ważnych wydarzeniach kościelnych, w tym w Soborze Konstantynopolitańskim, oraz podejmował liczne próby mediacji w sporach między różnymi frakcjami i przywódcami chrześcijańskimi.
Kariera kościelna
Podczas służby jako kapłan, Akacjusz współautorował list do Epifaniusza z Salaminy, który służył jako przedmowa do Panarion. Podróżował do Rzymu, aby przed papieżem Damasym I debatować z Apollinaris z Laodicei. Później pomagał w święceniu Flawiana na biskupstwo Antiochii i pracował nad rozwiązaniem schizmy między Kościołem zachodnim a Stolicyą Antiochii.
Późniejsze lata życia
Akacjusz był zaangażowany w prześladowania Chryzostoma i wspierał Nestoriusa podczas jego konfliktu z Cyrylem. W późniejszych latach życia próbował ułatwić pojednanie między biskupami wschodnimi a Cyrylem Aleksandryjskim podczas synodu w Beroei w 432 roku. Zmarł w Aleppo, osiągając ponoć wiek 116 lat.