Ahudemmeh był monofizytem i biskupem żyjącym w VI wieku, który pełnił funkcję arcymetropolity Wschodu od 559 roku aż do śmierci w 575 roku. Urodzony w Balad, został mnichem, a później ustanowił odrębną organizację kościelną dla monofizytów wewnątrz Imperium Sasanidów. Często nazywany Apostołem Arabów, koncentrował swoje wysiłki misyjne na plemionach koczowniczych, podróżując na szeroką skalę, aby głosić ewangelie, chrzcić nawróconych i budować kościoły. Jego przywództwo pomogło umocnić obecność Kościoła syryjsko-ortodoksyjnego w tym regionie.
Życie i działalność
Po wygraniu debaty teologicznej przed perskim królem Chosrowem I, Ahudemmeh został wyświęcony przez Jakuba Baradaeasza. Podróżował przez terytorium Beth Arbaye, głosząc kazania różnym plemionom arabskim. Założył kilka miejsc kultu, w tym klasztor świętego Sergiusza w ‘Ain Qena, który został zbudowany, aby wspierać podróżnych i ubogich. Jego działalność misyjna obejmowała nawracanie wielu osób, w tym syna perskiego monarchy.
Śmierć i dziedzictwo
Ahudemmeh został ścięty w Tikrit w 575 roku na rozkaz Chosrowa I. Jego szczątki zostały później przeniesione do klasztoru w pobliżu Qronta oraz do kościoła w Tikrit. Kościół syryjsko-ortodoksyjny uznaje go za świętego. Podczas gdy niektórzy uczeni łączą go z kilkoma traktatami filozoficznymi i gramatycznymi, inni sugerują, że dzieła te zostały napisane przez inne osoby o tym samym imieniu.