Ageltruda była dziewiętnastowieczną cesarzową i królową, która wywierała znaczący wpływ polityczny w późnej epoce karolińskiej. Jako żona Gwidona Spoleto, uzyskała tytuł cesarzowej Świętego Cesarstwa Rzymskiego po koronacji męża w 891 roku. Po jego śmierci w 894 roku sprawowała regencję w imieniu swojego małoletniego syna, Lamberta. Podczas sprawowania władzy aktywnie zarządzała sprawami politycznymi w Italii i Rzymie, pracując na rzecz zabezpieczenia interesów swojej rodziny przeciwko rywalizującym pretendentom.
Życie polityczne
Córka księcia Adelchisa z Benevento, Ageltruda poślubiła Gwidona Spoleto około 875 roku. Po śmierci męża prowadziła rządy swojego małoletniego syna, Lamberta. Była głęboko zaangażowana w politykę rzymską, wywierając znaczący wpływ m.in. na wybór papieża Stefana VI. Odegrała również centralną rolę w synodzie zwłok (Cadaver Synod), wydarzeniu, podczas którego wykopano ciało zmarłego papieża Formoza i poddano je procesowi w celu rozstrzygnięcia sporów politycznych.
Późniejsze lata
Po śmierci syna w 988 roku, Ageltruda wycofała się ze sfery politycznej. Resztę swoich lat spędziła w życiu religijnym, mieszkając najpierw w klasztorze w Camerino, a później w klasztorze w Salsomaggiore aż do śmierci w 923 roku.