Agato z Aleksandrii był koptyjskim przywódcą żyjącym w VII wieku, który sprawował urząd 39. papieża Aleksandrii i patriarchy Stolicy św. Marka. Jako były presbiter, wstąpił na przywódcze stanowisko w burzliwych czasach naznaczonych podbojem Egiptu przez muzułmanów. Jako uczeń papieża Benjamin I, Agato zapewnił ciągłość Kościoła, gdy jego poprzednik został zmuszony do ucieczki przed prześladowaniami. Ostatecznie objął urząd papieża oficjalnie po śmierci Benjamin I za panowania Muawii I.
Życie i przywództwo
W przeciwieństwie do wielu swoich poprzedników, Agato nie żył jako mnich przed objęciem urzędu. Podczas swojego panowania nadzorował ukończenie kościoła św. Makaria w klasztorze Wadi El Natrun. Jego przywództwo zostało wystawione na próbę przez melkitskiego patriarchę bizantyjskiego Teodocjusza, który nakładał wysokie podatki i dążył do jego śmierci. Aby uniknąć tych zagrożeń, Agato pozostawał w odosobnieniu w swojej celi, dopóki nie minęło niebezpieczeństwo.
Kult i dziedzictwo
Kościół Koptyjski uznaje Agato za świętego. Według tradycji kościelnej, wybrał on swojego następcę dzięki boskiemu prowadzeniu, po śnie, w którym anioł objawił tożsamość kolejnego przywódcy. Jego zdolność do prowadzenia Kościoła przez okresy intensywnych prześladowań i przemian politycznych pozostaje istotną częścią jego historycznego dziedzictwa.