Agapito z Synnady był biskupem z Kapadocji, który żył za panowania Dioklecjana i Maksymiana. Pierwotnie był mnichem oddanym modlitwie i pokorze, lecz jego życie uległo zmianie, gdy cesarz Licyniusz zmusił go do służby wojskowej ze względu na jego wielką siłę fizyczną. Podczas prześladowań przeżył ranę zadaną włócznią. Później powrócił do życia zakonnego po uleczeniu urzędnika cesarza Konstantyna Wielkiego, który ostatecznie pozwolił mu opuścić armię.
Życie i posługa

Po powrocie do klasztoru Agapito został święconym na kapłana przez biskupa Synnady. Po śmierci swojego poprzednika duchowieństwo wybrał go na biskupa siedziby bityńskiej. Zapamiętano go jako mądrego pasterza, który prowadził swoją wspólnotę aż do śmierci.
Kult
Agapito jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej, prawosławnej i anglikańskiej. Jego wspomnienie obchodzi się corocznie 24 marca. Jego sława jako osoby dokonującej uzdrowień poprzez modlitwę przyczyniła się do jego trwałego dziedzictwa duchowego.
