Agabos był wczesnochrześcijańskim prorokiem i apostołem z Antiochii, o którym wspomina biblijna Księga Dziejów Apostolskich. Jego imię, które mogło być pseudonimem, wywodzi się prawdopodobnie od aramejskiego słowa oznaczającego szarańczę. Tradycyjnie identyfikuje się go jako jednego z siedemdziesięciu uczniów wspomnianych w Ewangelii według Łukasza. Agabos znany jest przede wszystkim ze swoich proroczych ostrzeżeń, w tym przepowiedni dotyczącej głodu oraz symbolicznego przedstawienia przyszłego aresztowania apostoła Pawła.
Działalność prorocza
Agabos podróżował z Jerozolimy do Antiochii jako część grupy proroków. W tym czasie przepowiedział wielki głód, który miał nastąpić za panowania cesarza Klaudiusza. Później, w Cezarei, użył własnego pasa Pawła, aby symbolicznie zilustrować, w jaki sposób apostoł zostanie związany i wydany poganom w Jerozolimie.
Śmierć i kult
Tradycja sugeruje, że Agabos odbył liczne podróże w celu głoszenia ewangelii, co ostatecznie doprowadziło do jego męczeństwa w Antiochii. Niektóre przekazy podają, że został pobity i ukamienowany przez ludzi w Jerozolimie. Jest czczony jako święty w kilku tradycjach, w tym w katolickiej, prawosławnej i anglikańskiej, a jego wspomnienie obchodzone jest w lutym lub kwietniu.