Aftonius był świeckim męczennikiem chrześcijańskim, który żył w połowie IV wieku. Został stracony około 350 roku w okresie prześladowań prowadzonych przez perskiego króla Szapura II. Wraz z czterema innymi chrześcijanami zginął za swoją wiarę. Jego szczątki zostały ostatecznie przeniesione do kościoła w Konstantynopolu, gdzie spoczywały przez kilka stuleci, zanim zostały przewiezione do Francji podczas IV wyprawy krzyżowej.
Życie i śmierć

Za panowania Szapura II, Aftonius należał do grupy pięciu chrześcijan, którzy stanęli w obliczu egzekucji. Został ścięty w wyniku perskich prześladowań. Jego szczątki, współdzielone z czterema innymi męczennikami, zostały później przeniesione do poświęconego kościoła w Konstantynopolu.
Relikwie i historia
Relikwie męczennika zostały zabrane do Francji w 1204 roku podczas IV wyprawy krzyżowej. Choć zaginęły podczas rewolucji francuskiej, zostały odnalezione w wiosce Grozon w 1892 roku. Jest on upamiętniany w tradycjach anglikańskiej, katolickiej i prawosławnej 2 listopada.
