Afanazy Wysocki był XIV-wiecznym przywódcą monastycznym i świętym Kościoła prawosławnego. Urodzony w Jarosławiu pod świeckim imieniem Ammos, został uczniem pierwszego opata klasztoru wysockiego w Sercpowie, Afanazego Starszego. Po wyjeździe jego mentora do Kijowa i Konstantynopola, został ordynowany na hiermonicha i w 1382 roku objął stanowisko opata. Do śmierci w 1395 roku prowadził życie poświęcone monastycyzmowi.
Życie i przywództwo
Choć kroniki historyczne podają ograniczone szczegóły na temat jego życia, tradycja monastyczna sugeruje, że wstąpił do klasztoru wysockiego około 1374 roku. Po złożeniu ślubów monastycznych w 1379 roku, ostatecznie awansował na przywódcę wspólnoty. Służył jako drugi opat klasztoru, podtrzymując linię duchową ustanowioną przez swojego nauczyciela. Zmarł w 1395 roku po okresie choroby i starości.
Kult i dziedzictwo
Święty został pochowany w pobliżu klasztornego kościoła, nad jego miejscem spoczynku zbudowano kaplicę, a później kościół. Jego relikwie zostały odnalezione w 1994 roku. Jest wspominany 12 września, w tym samym dniu co jego mentor, i jest uwzględniony w różnych zbiorach świętych, w tym w świętych Moskwy, Rostowa i Radonieża.