Afanazjusz Mag był magiem żyjącym w Nikomedii, który zmarł w 303 roku. Jest uznawany za świętego w tradycji wschodnioortodoksyjnej, gdzie czczony jest jako męczennik. Jego historia została zachowana w dziesiątkowiecznym opisie męczeństwa świętego Jerzego, spisanym przez Teodora Daphnopatesa. Podczas procesu Jerzego przed cesarzem Dioklecjanem, Afanazjusz próbował użyć różnych mikstur, aby wpłynąć na świętego, lecz jego wysiłki nie przyniosły żadnego skutku.
Życie i śmierć

Podczas cesarskiego procesu Afanazjusz rzucił Jerzemu wyzwanie, aby ten dokonał cudu, wskrzeszając osobę niedawno zmarłą z pobliskiego grobu. Gdy Jerzemu udało się wskrzesić człowieka za pomocą modlitwy, Afanazjusz natychmiast wyrzekł się swoich dawnych praktyk. Wyznał, że Chrystus jest Wszechmocnym Bogiem i błagał świętego o wybaczenie za swoją wcześniejszą niewiedzę. Zgodnie z rozkazem cesarza, zarówno mag, jak i wskrzeszony człowiek zostali straceni przez ścięcie.
Kult
Święty jest czczony 23 kwietnia. Jego pamięć została utrwalona w greckich wierszowanych synaksariuszach oraz w weneńskim Menologionie z 1603 roku. Choć nie posiada on dedykowanej liturgii, jest uwzględniony w greckich Menaiach, gdzie jest wspominany w synaksariuszach po szóstej pieśni kanonu porannego.
