Afanasy (ur. jako Aleksej Jegorowicz Jegorow w 1884 r.) był prawosławnym hegumenem żyjącym w Związku Radzieckim. Urodzony w chłopskiej rodzinie w Suruszynie, w 1908 roku wstąpił do klasztoru Walamskiego, a później awansował w hierarchii duchownej, stając się hegumenem. Służył w wiosce Izmajłowo w okresie intensywnych prześladowań religijnych. W 1937 roku został aresztowany i stracony w Moskwie, co zaowocowało późniejszym uznaniem go przez Rosyjski Kościół Prawosławny za czczonego męczennika.
Życie i śmierć
Po ukończeniu szkoły Afanasy wstąpił do klasztoru Walamskiego w 1908 roku, przyjmując w 1914 roku imię zakonne. Ostatecznie został święconym ieromonchem i awansował do stopnia hegumena. W czerwcu 1937 roku władze radzieckie aresztowały go pod zarzutem wspierania materialnego duchowieństwa oraz działalności antyradzieckiej. Po wyroku NKWD został stracony w Moskwie 19 sierpnia 1937 roku.
Kult
Rosyjski Kościół Prawosławny kanonizował go w 2001 roku jako nowego męczennika i wyznawcę wiary. Jego wspomnienie obchodzi się 7 sierpnia (20 sierpnia według kalendarza juliańskiego); jest on uwzględniony w zgromadzeniu Nowych Męczenników i Wyznawców Rosji. Został pośmiertnie zrehabilitowany przez Prokuraturę Generalną Rosji w 2000 roku.