Adrian z Poszechoni był rosyjskim prawosławnym mnichem i ikonografem żyjącym w XV wieku, urodzonym w Rostowie Wielkim. Po przyjęciu ślubów zakonnych w klasztorze Komel, został ordynowany na hierodiakona. Jest przede wszystkim znany z założenia klasztoru Wniebowzięcia NMP nad rzeką Wotką, gdzie po mianowaniu go przez Makarego służył jako pierwszy opat. Jego życie zakończyło się w 1550 roku, kiedy został zabity przez zbójców, co doprowadziło do jego późniejszego uznania za świętego i cudotwórcę.
Życie i posługa

Urodzony dla Grigorija i Irenei, Adrian rozpoczął swoje życie religijne w klasztorze Komel. Później przeniósł się nad rzekę Wotkę, aby założyć klasztor Wniebowzięcia NMP w Poszechoni. Służąc jako pierwszy hegumen klasztoru, poświęcił się kierowaniu wspólnotą zakonną oraz malowaniu ikon. Jego życie dopełniło się gwałtownie 5 marca 1550 roku, kiedy został zamordowany przez bandytów.
Kult i dziedzictwo
Adrian jest czczony w tradycji prawosławnej jako cudotwórca. Po śmierci został pochowany w Świątyni Ilii. W grudniu 1626 roku odkryto, że jego relikwie są niezniszczalne. Święty jest upamiętniany w dzień swojej śmierci, 5 marca, a także 23 maja i 19 listopada.
