Adrian z May był katolickim biskupem i męczennikiem żyjącym w IX wieku na terenach starożytnej Szkocji. Niektóre tradycje identyfikują go jako irlandzkiego mnicha, być może znanego pod gaelijskim imieniem Ethernan, który założył liczne pustelnie i klasztory na wyspie May oraz wzdłuż wybrzeża Fife. Szukając schronienia przed najeźdźcami wikingów, miał wycofać się na wyspę, gdzie on i jego wspólnota zostali ostatecznie zabici przez skandynawskich najeźdźców około roku 875.
Życie i męczeństwo
Choć szczegóły jego wczesnego życia pozostają nieliczne, uważa się, że sprawował urząd biskupa Saint Andrews. Po przybyciu duńskich najeźdźców szukał schronienia na wyspie May. Tam, podczas najazdu wikingów, społeczność klasztorna została wyrżnięta. Wiele wieków później wyspa została ponownie odzyskana jako miejsce kultu religijnego, co doprowadziło do ustanowienia poświęconej mu relikwiarza.
Kult i dziedzictwo
Jego sanktuarium stało się ważnym miejscem pielgrzymek, odwiedzanym przez różnych szkockich monarchów, takich jak Jakub IV oraz Maria Guizowska. Wyznawcy często przybywali na wyspę, aby modlić się o uzdrowienie, szczególnie o płodność. Choć szkocka reformacja położyła kres tym publicznym pielgrzymkom, miejsce to pozostaje ważną lokalizacją historyczną, a jego tożsamość mogła zostać utożsamiona z wcześniejszym mnichem Ethernanem.