Adrian z Canterbury był berberyjskim uczonym i mnichem benedyktyńskim, który żył w VII i na początku VIII wieku. Urodzony w Afryce Północnej przed 637 rokiem, w 668 roku przybył z Rzymu do Anglii wraz z Teodorem. Podczas swoich trzydziestu dziewięciu lat pobytu w tym kraju pełnił funkcję opata klasztoru świętych Piotra i Pawła. Choć dwukrotnie odrzucił stanowisko arcybiskupa, stał się wybitnym pedagogiem, nauczając innych takich przedmiotów jak język grecki, łaciński oraz Pismo Święte.
Życie i działalność
Jako człowiek wysoko wykształcony, Adrian znacząco przyczynił się do rozwoju nauki i literatury w Anglii. Posiadał wiedzę z zakresu arytmetyki i astronomii, którą przekazywał podczas nauczania. Jego wpływ akademicki pomógł rozwijać życie intelektualne w regionie podczas jego długiego pobytu w Canterbury.
Kult
Uznany za świętego, jest czczony w tradycji katolickiej i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzone jest 9 stycznia. Po śmierci w 710 roku został pochowany w klasztorze w Canterbury.