Adrian Vozhakov był prawosławnym kapłanem i protoireusem, urodzonym w 1887 roku w Dobrowielyczce w Imperium Rosyjskim. Po rozpoczęciu służby jako psalmodista, został święcony na kapłana w 1915 roku. Służył w kilku miejscach, ostatecznie zostając rektorem cerkwi Pokrowskiej w Oleksandrii. Jako żarliwy obrońca ortodoksji kanonicznej, kontynuował sprawowanie opieki duchowej nad swoją wspólnotą nawet po zamknięciu jego cerkwi. Został stracony w 1937 roku po oskarżeniu o działalność kontrrewolucyjną.
Życie i służba
Po ukończeniu edukacji, Adrian łączył nauczanie ze swoimi obowiązkami religijnymi. Służył wiernym w Andrusiwce i Halaganówce, zanim w 1923 roku został mianowany dziekanem okręgu hłyńskiego. W 1926 roku objął przewodnictwo nad cerkwią Pokrowską w Oleksandrii. Przez całą swoją służbę pozostawał oddanym przeciwnikiem ruchu odnowicielskiego, podtrzymując tradycyjne praktyki prawosławne mimo rosnącej presji politycznej.
Męczeństwo
Jego działalność religijna doprowadziła do powtarzających się prześladowań ze strony władz radzieckich. Po pierwszym aresztowaniu w 1924 roku, został ponownie zatrzymany przez NKWD we wrześniu 1937 roku. Oskarżony o działania kontrrewolucyjne, został skazany na śmierć przez radziecki trybunał. Egzekucja miała miejsce 25 listopada 1937 roku, choć dokładne miejsce jego śmierci i pochówku pozostaje nieznane.
Kult
Jest uznawany za świętego męczennika i czczony w diecezji aleksandryjskiej. Jego pamięć jest upamiętniana 4 września. Jest wymieniony wśród nowych męczenników i wyznawców ziemi aleksandryjskiej, a w diecezji odprawiane są na jego cześć specjalne usługi liturgiczne.