Adjutus był włoskim franciszkaninem żyjącym na początku XIII wieku. Urodzony w pobliżu Terni, wstąpił do Zakonu Mniejszego za życia świętego Franciszka z Asyżu. W 1219 roku, na mocy decyzji kapituły zakonu, udał się do Maroka w ramach grupy misyjnej. Podczas głoszenia kazań w Marrakeszu on i jego towarzysze zostali aresztowani, co ostatecznie doprowadziło do jego śmierci z rąk sułtana w 1220 roku.
Życie i męczeństwo

Po wyruszeniu na misję, Adjutus wraz z kilkoma towarzyszami podróżowali przez Ceutę, aby dotrzeć do Sewilli. Podczas pobytu w Marrakeszu grupa kontynuowała głoszenie doktryny chrześcijańskiej mimo ostrzeżeń ze strony lokalnej szlachty. Ta wytrwałość doprowadziła do ich schwytania. 16 stycznia 1220 roku sułtan stracił franciszkanów. Ich szczątki zostały następnie przeniesione do Coimbry, gdzie w 1481 roku zostali kanonizowani przez papieża Sykstusa IV.
Kult i dziedzictwo
Jest czczony jako pierwszy męczennik franciszkański. Jego śmierć miała znaczący wpływ na świętego Antoniego z Padwy, który znał tę grupę w Coimbrze przed ich wyruszeniem na misję. Zakon franciszkanów wspomina go 16 stycznia. W sztuce religijnej jest zazwyczaj przedstawiany w habicie franciszkańskim i trzymający sztylet, który symbolizuje jego męczeństwo.
