Adeodatus I był benedyktyńskim kapłanem, który sprawował urząd biskupa Rzymu od 615 roku aż do śmierci w 618 roku. Urodzony w Rzymie w rodzinie subdiakona, przez cztery dekady służył jako kapłan przed swoim wyborem na papieża. Jego wstąpienie na tron oznaczało pierwszy przypadek wyboru kapłana na to urzędy od czasów panowania Jana II w 533 roku. Jego krótkie pontyfikat charakteryzował odwrót od reform administracyjnych o charakterze monastycznym, ustanowionych przez jego poprzednika, Grzegorza Wielkiego.
Administracja papieska

Podczas swojego panowania Adeodatus I odszedł od praktyki obsadzania stanowisk administracyjnych mnichami. Odwołał różnych duchownych z tych stanowisk i przeprowadził pierwsze w Rzymie od czasów Grzegorza Wielkiego święcenia, w tym święcenia czternastu kapłanów. Tradycyjnie przypisuje mu się również wprowadzenie stosowania ołowianych pieczęci, znanych jako bullae, na oficjalnych dokumentach papieskich.
Śmierć i kult

Po trzęsieniu ziemi i wybuchu plagi świerzbu w Rzymie w sierpniu 618 roku, Adeodatus I zmarł 8 listopada. Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej, anglikańskiej i wschodniej prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzone jest 8 listopada, a w Kościele prawosławnym jest pamiętany jako jeden z papieży sprzed schizmy.
