Adelajda, opatka z Vilich była benedyktyńską zakonnicą i przełożoną wspólnot monastycznych pod koniec X i na początku XI wieku. Urodzona około 970 roku jako córka hrabiego z Geldern, była potomkinią króla Henryka Ptaszaka. Po edukacji w klasztorze św. Urszuli, została mianowana opatką wspólnoty w Vilich, założonej przez jej rodziców. Później rozszerzyła swoje obowiązki, zostając przełożoną kościoła św. Marii w Kapitole w Kolonii, gdzie zyskała sławę dzięki swojej znaczącej działalności charytatywnej.
Życie i przewodnictwo
Po śmierci matki Adelajda przejęła pełną kontrolę nad klasztorem w Vilich i wprowadziła we wspólnocie regułę św. Benedykta. Później objęła rządy w opactwie św. Marii w Kapitole w Kolonii. W okresach nieurodzaju zyskała sławę dzięki niesieniu pomocy lokalnej ludności. Zmarła w Kolonii, prawdopodobnie na zapalenie gardła, przebywając w towarzystwie arcybiskupa Heriberta.
Kult
Adelajda jest uznawana za świętą w tradycji katolickiej. Jej wspomnienie obchodzone jest 5 lutego. Choć niektóre relacje historyczne sugerują, że ze względu na jej obowiązki w Kolonii istniały napięcia między nią a siostrami w Vilich, jest pamiętana ze względu na swoją pobożność i służbę ubogim.