Adam Bargielski był polskim księdzem katolickim urodzonym w 1903 roku w Kalinowie. Po studiach z zakresu prawa kanonicznego w Strasburgu służył w różnych polskich parafiach. Podczas II wojny światowej dobrowolnie zajął miejsce innej osoby, Klemensa Sawickiego, który został zatrzymany przez Gestapo. Decyzja ta doprowadziła do jego uwięzienia w obozach koncentracyjnych, w tym w Soldau i Dachau, gdzie ostatecznie został zabity przez strażnika w 1942 roku.
Życie i służba
Po edukacji w Łomży, Bargielski wstąpił do seminarium diecezjalnego w 1925 roku i został święconym w 1929 roku. Początkowo służył jako wikariusz w Poznaniu, zanim kontynuował studia prawnicze we Francji. Po powrocie do Polski pracował jako proboszcz aż do wybuchu wojny. Swoje oddanie innym wykazał, gdy zgłosił się do władz, aby zapewnić uwolnienie współwięźnia.
Uwięzienie i śmierć
Podczas przebywania w obozie koncentracyjnym Dachau, Bargielski mierzył się z surowymi ograniczeniami, które uniemożliwiały mu sprawowanie obrzędów religijnych lub używanie przedmiotów liturgicznych. Mimo tych trudności pozostał oddany wspieraniu współwięźniów. Zmarł w listopadzie 1942 roku z rąk obozowego strażnika, a jego szczątki zostały spalone na miejscu.
Kult
Jest uznawany za świętego i znajduje się wśród 108 Męczenników II wojny światowej. Papież Jan Paweł II beatyfikował go w Warszawie 13 czerwca 1999 roku. Kościół katolicki wspomina go w dniu 12 czerwca.