Adalrich był w X wieku mnichem należącym do opactwa w Einsiedeln. Według późnośredniowiecznych tradycji był synem księżnej Reginlinde z Nellenburga oraz księcia Burcharda II Szwabskiego. Żył jako pustelnik na wyspie Ufenau, gdzie sprawował posługę kapłańską w kościele św. Piotra i Pawła. Zmarł w 973 roku i jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej oraz prawosławnej.
Życie i legendy


Relacje historyczne sugerują, że Adalrich mógł być mnichem Alarykiem, współczesnym świętej Wiboradzie. Legenda głosi, że jego matka, Reginlinde, przeniosła się na wyspę po tym, jak zapadła na trąd. Podczas pobytu na wyspie Adalrich pełnił rolę duchowego przywódcy i według przekazów dokonywał cudów. Został pochowany w kościele św. Piotra i Pawła, choć w późniejszych wiekach jego szczątki zostały przeniesione.
Kult


Od XIV wieku Adalrich jest czczony przez wiernych, a już w 1372 roku poświęcono mu ołtarz. Jego szczątki umieszczono w sarkofagu w 1659 roku, a ostatecznie przeniesiono do Einsiedeln w 1959 roku. Jest czczony w Einsiedeln oraz w Freienbach, gdzie znajduje się parafialny kościół poświęcony jemu. Jego wspomnienie obchodzi się 29 września.
