Adalbert z Egmond był northumbryjskim misjonarzem działającym pod koniec VII i na początku VIII wieku. Urodzony w królewskiej rodzinie Northumbrii, udał się na kontynent europejski, aby pomagać Willibrordowi w szerzeniu Ewangelii na terenach Fryzji i Holandii. Ostatecznie pełnił funkcję archidiecezanu w diecezji utrechskiej i był ściśle związany z osadą Egmond, gdzie spędził ostatnie lata życia.
Życie i misja
Po ewentualnych studiach w Irlandii, Adalbert dołączył do misji Willibrorda około 690 roku. Dwaj misjonarze wylądowali w pobliżu Domburg, aby rozpocząć swoją pracę. Działalność Adalberta koncentrowała się w regionie Egmond, gdzie ostatecznie zmarł. Lokalna tradycja głosi, że chronił on nadmorską osadę przed piratami, przywołując gęstą mgłę, która przesłoniła okolicę.
Kult i dziedzictwo
Jest czczony jako święty, a jego wspomnienie obchodzi się 25 czerwca. Po jego śmierci nad jego grobem wzniesiono kościół. Jego pamięć została zachowana dzięki opactwu w Egmond, pierwszemu klasztorowi benedyktyńskiemu w tym regionie. Choć po reformacji jego relikwie przeniesiono do Haarlem, zostały one zwrócone odnowionemu opactwu w 1984 roku.