Adalbard był znamienitym frankijskim szlachcicem służącym na dworze króla Chlodwiga II w VII wieku. Jako potomek wodza wojskowego Richomera, cieszył się znacznymi wpływami i sprawował zwierzchnictwo nad Douai. Był oddanym wyznawcą Amanda z Maastricht i w 630 roku założył opactwo w Marchiennes. Po kontrowersyjnym małżeństwie z Rictrudą z Marchiennes, które połączyło dwa rody mimo sprzeciwu społecznego, żył jako dobroczyńca ubogich, aż do śmierci w wyniku zamachu w 652 roku.
Życie i rodzina
Adalbard był synem Gerbergi i krewnym majordomusa Archenalda. Ożenił się z Rictrudą z Marchiennes; z tego związku przyszło czworo dzieci, z których wszystkie są uznawane za świętych. Małżeństwo to wspólnie wspierało potrzebujących ze swojego majątku. W 643 roku Rictruda przekształciła opactwo w Marchiennes w klasztor podwójny. Adalbard zginął w 652 roku w pobliżu Périgueux podczas wyprawy wojskowej do Akwitanii, prawdopodobnie z rąk krewnych, którzy sprzeciwiali się jego małżeństwu.
Kult
Uznawany za męczennika, Adalbard został pochowany w opactwie Saint-Amand po tym, jak jego ciało powróciło do Flandrii. Jest czczony w tradycji katolickiej, anglikańskiej i prawosławnej. Jego wspomnienia przypadają 2 lutego, upamiętniającego męczeństwo, oraz 2 maja, celebrującego przeniesienie relikwii do Douai w 1221 roku.