Achacy z Amidy był chrześcijańskim biskupem żyjącym w V wieku, który sprawował rządy w diecezji Amidy w Mezopotamii od 400 roku do swojej śmierci w 425 roku. Uznawany za wyznawcę wiary, jest pamiętany przede wszystkim ze względu na swoje działania humanitarne w okresie konfliktów. Poprzez upłynnienie cennych naczyń kościelnych zdołał zgromadzić fundusze niezbędne do wykupienia siedmiu tysięcy perskich jeńców. Jego działania dyplomatyczne i charytatywne pomogły złagodzić cierpienie więźniów oraz przyczyniły się do rozładowania napięć między imperium rzymskim a perskim.
Życie i posługa
Podczas sprawowania urzędu biskupa, Achacy koncentrował się na dobrostanie osób uwikłanych w imperialne walki. Zapewniał więźniom niezbędną żywność i odzież oraz wspierał ich podczas podróży do ich ojczyzny. Jego staraniom ułatwiło spotkanie z perskim cesarzem Bachramem V, na które zezwolił Teodozjusz II. Działania te pomogły zmniejszyć prześladowania chrześcijan i przyczyniły się do zakończenia działań wojennych między dwiema głównymi potęgami tamtej epoki.
Kult
Jest czczony jako święty w tradycjach anglikańskiej, katolickiej i prawosławnej. Jego dziedzictwo jako obrońcy jeńców pozostaje istotną częścią jego tożsamości religijnej. Kościół upamiętnia go corocznie 9 kwietnia.