Abuna Aregawi był syryjskim mnichem żyjącym w VI wieku, który stał się jednym z Dziewięciu Świętych. Po Soborze Chalcedońskim uciekł przed prześladowaniami religijnymi wewnątrz Cesarstwa Rzymskiego, aby szukać schronienia w Etiopii. Jako uczeń Pachomiusza Wielkiego odegrał kluczową rolę w wprowadzeniu tradycji monastycznych w tym regionie. Służył na dworze króla Ella Amidy, a później doradzał królowi Kalebowi, wywierając znaczący wpływ na wczesny rozwój chrześcijaństwa w Afryce Wschodniej.
Życie i działalność

Po przybyciu do Etiopii, Aregawi założył kilka ośrodków monastycznych, z których najważniejszym był klasztor Debre Damo położony w regionie Tigraj. Podczas swoich podróży i misji duchowych towarzyszyła mu mniszka Edna. Jego wysiłki pomogły zintegrować monastycyzm z lokalną kulturą, a on sam w latach swojej służby pełnił rolę wpływowego doradcy różnych etiopskich monarchów.
Kult

Jest uznawany za świętego i czczony w etiopskim oraz erytrejskim Kościele prawosławnym. Jego wspomnienie obchodzone jest 24 lub 25 października. Jego dziedzictwo pozostaje związane z założonymi przez niego klasztorami, które nadal służą jako ważne miejsca religijne w regionie.
