Abramios Pustelnik był chrześcijańskim ascetą żyjącym w IV wieku, urodzonym około 290 roku w Edessie. Znany również jako Abraham z Kidunaja, porzucił własny ślub w dniu ceremonii, aby podążyć drogą życia w samotności. Osiedlił się w jaskini nad Morzem Marmara, niedaleko Lampsakos, gdzie większość czasu spędzał na modlitwie. Jego życie charakteryzowało się głęboką pobożnością i oddaniem izolacji pustelniczej, którą utrzymywał przez wszystkie lata swojej ascetycznej praktyki.
Życie i ascetyzm
Po opuszczeniu narzeczonej, Abramios prowadził odosobnione życie, opuszczając swoją jaskinię tylko w dwóch konkretnych okazjach. Raz opuścił swoje odosobnienie, aby ochrzcić pogańską wioskę, a po raz drugi, aby pomóc swojej siostrzenicy, Marii, w przezwyciężeniu grzechu. Po śmierci rodziców przeznaczył znaczny spadek, który im po sobie zostawili, na pomoc ubogim, wykazując się przy tym oddaniem działalności charytatywnej.
Kult
Święty zmarł w 360 roku. Jest czczony w tradycji prawosławnej, a jego wspomnienie obchodzone jest 11 listopada według kalendarza gregoriańskiego. Jego dziedzictwo jako oddanego pustelnika i człowieka modlitwy jest nadal honorowane w chrześcijańskiej tradycji liturgicznej.