Abraham z Nethpra był mnichem żyjącym w VI wieku, należącym do Asyryjskiego Kościoła Wschodu. Urodzony w Beith-Nethpra, położonym w regionie Adiabene, poświęcił znaczną część swojego życia ascetyzmowi. Po pobycie w Egipcie powrócił do ojczyzny, aby żyć jako pustelnik. Przez trzydzieści lat zamieszkiwał jaskinię, w której praktykował wiarę aż do śmierci na początku VI wieku.
Życie i ascetyzm
Po podróżach do Egiptu, Abraham powrócił do życia w odosobnieniu w Adiabene. Przez trzy dekady żył jako pustelnik, mieszkając w jaskini. W tym czasie wywarł wpływ na wspólnotę monastyczną, wprowadzając nowy habit, który pomagał mnichom Kościoła Wschodu zachować odrębność od wyznawców miafizytyzmu.
Kult
Jest uznawany za świętego w Kościele asyryjskim. Jego pamięć jest czczona corocznie 13 marca, co stanowi jego święto.