Abraham z Cyrrhus był syryjskim pustelnikiem i biskupem, który żył w przybliżeniu od 350 do 423 roku. Urodzony i wykształcony w Harranie, początkowo praktykował surową ascezę na pustyni w Chalcedonie poprzez post i wytrzymałość fizyczną. Później udał się w region Libanu, gdzie przez trzy lata służył jako kapłan i nauczyciel, pomagając lokalnym mieszkańcom spłacić ich długi podatkowe. Ostatecznie został wybrany na biskupa Harranu, gdzie pracował nad wyeliminowaniem lokalnych występków i bałwochwalstwa, zanim udał się do Konstantynopola.
Życie i posługa
Po wczesnych latach intensywnej dyscypliny monastycznej, Abraham żył jako kupiec w wiosce niedaleko rzeki Adonis. Jego działania charytatywne pomogły mieszkańcom uniknąć więzienia poprzez opłacenie ich podatków publicznych. Po tym służył jako nauczyciel i kapłan wspólnoty. Później, jako biskup Harranu, łączył obowiązki administracyjne z życiem pokutnym i monastycznym skupieniem, koncentrując się na ograniczaniu nadużyć w swojej diecezji.
Śmierć i kult
Abraham zmarł w Konstantynopolu, prawdopodobnie po wezwaniu na dwór cesarza Teodozjusza II. Donoszono, że cesarz czcił jego świętość, nosząc w określone dni jedno z pokornych szat świętego. Jego szczątki zostały ostatecznie przeniesione do Antiochii w celu pochówku. Jest czczony jako święty w tradycji katolickiej i prawosławnej, a jego wspomnienie obchodzi się 14 lutego.