Abraham z Armenii był ormiańskim kapłanem żyjącym w V wieku, który był uczniem Męczenników Leontyńskich. Po prześladowaniach swoich nauczycieli przez Imperium Sasanidów, znosił dotkliwe tortury podczas okresu niewoli w Persji. Choć przeżył męki, które doprowadziły do egzekucji jego towarzyszy, zdecydował się wycofać z życia społecznego, aby do końca swoich dni żyć jako pustelnik.
Życie i męczeństwo
Jako wyznawca Męczenników Leontyńskich, Abraham cierpiał wraz z duchownymi, którzy sprzeciwiali się przymusowemu nawracaniu Ormian na zoroastryzm. Podczas gdy jego mentorzy zostali ostatecznie straceni na rozkaz króla Jazdegerda II, Abraham został uwolniony z więzienia. Późniejsze lata spędził w odosobnieniu, praktykując ascetyzm jako pustelnik.
Kult
Kościół Apostolski Ormiański uznaje go za świętego, obchodząc jego wspomnienie 20 grudnia. Jest on pamiętany wraz z grupą dziewięciu duchownych znanych jako Męczennicy Leontyńscy, którzy są czczeni jako patroni ormiańskiego duchowieństwa.