Abraham z Arazd był diakonem i chrześcijańskim męczennikiem żyjącym w V wieku. Jest uznawany za jednego z męczenników leontyńskich, który został stracony w Persji w 455 roku. Wraz z kilkoma ormiańskimi towarzyszami poniósł śmierć na mocy rozkazu wydanego przez króla Jazdegerda II. Był bliskim współpracownikiem ormiańskiego patriarchy Józefa oraz kapłana Leontiusza z Wanadu.
Życie i śmierć
Za życia Abraham pełnił służbę jako diakon. Był częścią grupy ormiańskich chrześcijan, którzy zostali zamordowani w Persji. W grupę tę należeli kapłan Leontiusz oraz patriarcha Józef. Ich śmierć nastąpiła w 455 roku na rozkaz króla Jazdegerda II, co czyni Abrahama męczennikiem duchownym.
Kult
Jest czczony jako święty w Kościele Apostolskim Ormiańskim, gdzie pełni rolę patrona duchowieństwa. Jego wspomnienie przypada 20 grudnia, choć wyznawcy obchodzą również męczenników leontyńskich we wtorek po drugiej niedzieli przed Środą Popielcową.