Abraham Kidunaia był syryjskim chrześcijańskim kapłanem i pustelnikiem żyjącym w III wieku w regionie Edessy i Assos. Urodzony w zamożnej rodzinie, wybrał życie ascetyczne, wycofując się do ogrodzonej celi krótko przed planowanym małżeństwem. Po odziedziczeniu majątku rodziców rozdał bogactwo ubogim. Później służył jako kapłan, zyskując sławę dzięki łagodnemu charakterowi oraz staraniom o nawrócenie pogan na chrześcijaństwo.
Życie i posługa
Po dziesięciu latach życia jako pustelnik, Abraham został święcony na kapłana przez biskupa Edessy. Podróżował do Beth-Kidunaa, gdzie spotkał się z oporem miejscowych z powodu niszczenia pogańskich idoli. Mimo wielokrotnego wypędzania, jego wytrwałość ostatecznie wpłynęła na społeczność. Aby uniknąć pokusy dóbr materialnych, powrócił do swojej pierwotnej celi, gdzie spędził pięćdziesiąt lat na modlitwie i pokucie aż do śmierci około 366 roku.
Kult
Jest uznawany za świętego w tradycjach katolickiej, wschodnioortodoksyjnej i orientalnoortodoksyjnej. Różne wyznania obchodzą jego wspomnienie w różnych datach, w tym 29 października w Kościele katolickim i wschodnioortodoksyjnym, 24 października w Kościele syryjskim ortodoksyjnym oraz 14 grudnia w Kościele syryjskim katolickim. Kościół koptyjski upamiętnia go 29 lipca.