Abilio Aleksandryjski był chrześcijańskim przywódcą z I wieku, który sprawował urząd trzeciego patriarchy Aleksandrii. Po śmierci Anianusa został wybrany przez lokalnych kapłanów i wiernych w 83 roku n.e. za panowania cesarza Domicjana. Podczas swojej dwunastoletniej kadencji koncentrował się na umacnianiu wiary swoich wyznawców, co doprowadziło do znacznego wzrostu liczby chrześcijan w Egipcie, Sudanie oraz pięciu zachodnich prowincjach. Jest uznawany za świętego w kilku tradycjach chrześcijańskich.
Życie i posługa
Jako biskup, Abilio był znany ze swojej pobożności i oddania wiernym. Nadzorował okres wzrostu, w którym wielu Egipcjan przeszło z pogaństwa na chrześcijaństwo, często praktykując swoją wiarę w grupach wspólnotowych. Choć niektóre przekazy historyczne sugerują, że cesarz Domicjan mógł próbować usunąć go ze stanowiska, zapisy wskazują, że sprawował swój urząd aż do śmierci w 95 roku n.e.
Kult
Abilio jest czczony jako święty w tradycjach katolickiej, prawosławnej i orientalnej. Jego święta różnią się w zależności od kalendarza: w Kościele wschodnioortodoksyjnym przypada on 22 lutego, natomiast w Kościele katolickim 29 sierpnia lub 29 marca. W Kościele koptyjskim jest upamiętniany 11 września, co zbiega się z koptyjskim Nowym Rokiem. Został pochowany w pobliżu św. Marka Ewangelisty w Aleksandrii.