Abel Gyulbenkyan był ormiańskim lekarzem, urodzonym w Talas w 1879 roku, który zmarł w Stambule w 1951 roku. Po ukończeniu szkolenia medycznego w Konstantynopolu, pracował jako lekarz miejski w kilku różnych regionach. Specjalizował się w urologii i chorobach wenerycznych, studiując w europejskich miastach, takich jak Paryż, Berlin i Wiedeń. Podczas I wojny światowej służył jako lekarz wojskowy w armii osmańskiej, w trakcie której dostał się do niewoli na froncie galicyjskim.
Kariera medyczna
Przez całe życie zawodowe Gyulbenkyan pracował w różnych rolach, w tym jako lekarz miejski w Talas, Tavus, Konya i Aksaray. Po wojnie praktykował medycynę w kilku dzielnicach Konstantynopola. Był uznawany za oddanego i szanowanego praktyka, koncentrującego się na medycynie wewnętrznej i zdrowiu urologicznym. Przyczyniał się również do administracji Szpitala Ormiańskiego Świętego Zbawiciela.
Kult
Abel Gyulbenkyan jest czczony jako święty. Jego życie i służba są odnotowane w historii ormiańskich profesjonalistów medycznych.