Abdecalas był perskim kapłanem żyjącym w IV wieku. Zginął jako męczennik w Iranie w 345 roku za panowania Szapura II. Wraz ze współbratem kapłanem imieniem Ananiasz oraz około stu innymi chrześcijanami, w tym biskupami i duchownymi, został stracony w Wielki Piątek. Osoby te zostały uwięzione po aresztowaniu Szymona, biskupa Seleucji, który odmówił oddawania czci słońcu.
Męczeństwo
Podczas przebywania w ciasnym więzieniu, Abdecalas i jego towarzysze byli świadkami uduszenia wielu współwięźniów. Po tych śmierciach Abdecalas i Ananiasz zostali ścięci. Ich śmierć nastąpiła w okresie intensywnych prześladowań, o czym wspomniał historyk Sozomen, odnotowując, że podczas czterdziestoletniego panowania Szapura II zabito niemal 16 000 chrześcijan.
Kult
Abdecalas jest uznawany za świętego w tradycji asyryjskiej. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 21 kwietnia. Jego pamięć została zachowana w przedschizmowej historii chrześcijaństwa w regionie Persji.