Abchazja, oficjalnie Republika Abchazji, to częściowo uznawane państwo na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego na Kaukazie Południowym. Większość państw uznaje ją za część Gruzji, choć formalnie jako niezależne uznało ją kilka państw, w tym Rosja. Zajmuje powierzchnię 8665 kilometrów kwadratowych, zamieszkuje ją około 245 000 osób, a jej stolicą i największym miastem jest Suchumi. Status polityczny tego terytorium pozostaje centralną kwestią konfliktu abchaskiego oraz stosunków gruzińsko-rosyjskich.
Konflikt i niepodległość






Abchazja cieszyła się autonomią w ramach Gruzińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, gdy pod koniec lat 80. XX wieku Związek Radziecki zaczął się rozpadać. Napięcia etniczne między Abchazami a Gruzinami doprowadziły do wojny w latach 1992–1993, w wyniku której Gruzja utraciła kontrolę nad większością terytorium, a Abchazja faktycznie uzyskała niepodległość. Wielu Gruzinów zostało wówczas wysiedlonych z regionu w trakcie walk i po ich zakończeniu. Rozejm z 1994 roku oraz lata negocjacji nie rozwiązały sporu, a przemoc wybuchała ponownie kilkukrotnie.
Zaangażowanie Rosji






Rosja utrzymuje w Abchazji znaczącą obecność wojskową i gospodarczą oraz udziela pomocy finansowej, która stanowi około połowy budżetu republiki. Po wojnie rosyjsko-gruzińskiej w sierpniu 2008 roku Rosja formalnie uznała Abchazję, a misja Organizacji Narodów Zjednoczonych w regionie została zakończona. Parlament Gruzji uznał później Abchazję za terytorium okupowane przez Rosję, a Gruzja utrzymuje abchaski rząd na uchodźstwie.
Historia dawna





W starożytności terytorium wchodziło w skład Królestwa Kolchidy, a później Królestwa Lazyki, a wzdłuż jego czarnomorskiego wybrzeża powstawały greckie kolonie handlowe. Region znalazł się pod wpływem najpierw rzymskim, a następnie bizantyjskim, podczas gdy jego książęta stopniowo zyskiwali większą autonomię. We wczesnym średniowieczu rozkwitało Królestwo Abchazji, które pod koniec X wieku zjednoczyło się ze wschodniogruzińskimi państwami pod jedną gruzińską monarchią.
