Abbo z Fleury był benedyktyńskim mnichem i uczonym, który żył we Francji w przybliżonych latach 945–1004. Wykształcony w Paryżu i Reims, stał się znaczącą postacią w średniowiecznym życiu intelektualnym, specjalizując się w matematyce, filozofii i astronomii. Pełnił funkcję opata opactwa w Fleury i spędził czas w Anglii, gdzie pomagał w reformowaniu systemów klasztornych. Jako wszechstronny myśliciel był również dyplomatą, który podróżował do Rzymu, aby reprezentować interesy króla Roberta II.
Życie i dzieła
Po studiach we Francji Abbo spędził kilka lat w Anglii, pomagając arcybiskupowi Oswaldowi z Yorku i kierując klasztorem w Huntingdonshire. Powrócił do Fleury, aby sprawować urząd opata, stanowisko to objął dzięki pomocy Gerberta z Aurillac. Jego pisma były różnorodne i obejmowały gramatykę łacińską, prace dotyczące obliczania daty Wielkanocy oraz historię papieży rzymskich. Napisał również znaczący komentarz do prac matematycznych Wiktoriusa z Akwitanu.
Śmierć i kult
W 1004 roku, podczas próby rozwiązania konfliktu w klasztorze La Réole, Abbo został śmiertelnie ranny włócznią. Zmarł niedługo później w swojej celi. Ze względu na doniesienia o cudach przy jego grobie, zaczął być uważany za świętego i męczennika. Jego wspomnienie obchodzi się 13 listopada, a jego życie zostało udokumentowane przez jego ucznia Aimona, którego pisma dostarczają historycznych wglądów w tę epokę.